Ξύπνησε ιδρωμένη και...με κομμένη την ανάσα…. Ο εφιάλτης είχε επιστρέψει.
Μπορεί να περνά μία από τις πιο ευτυχισμένες περιόδους της ζωής της, αλλά υπάρχουν και κάποιες πληγές που όσα χρόνια και να περάσουν δεν σβήνουν ποτέ.
Έβαλε τα κλάματα και σηκώθηκε γρήγορα από το κρεβάτι.Δεν ήθελε να καταλάβει τίποτα ο Ματέο, δεν ήθελε να τη δει να κλαίει σαν μικρό παιδί. “Κοντεύω να τρελαθώ.
Κάθε βράδυ ο ίδιος εφιάλτης”, σκέφτηκε αλλά ήταν αδύνατον να ξεχάσει την πιο άσχημη στιγμή της ζωής της.
%2B(1).png)